jest zupełnie jak dawniej ta sama kolejność scen
kilka drobiazgów na komodzie jakby znaczenie miał
każdy oddech lub każdy upięty włos

na stole pojedyncze rysy niczym błyski odległej burzy
koperta z nieznanym adresem
parę gazet i zielona sukienka która jak wyspa

na tle ciemnej otchłani uspokaja lawiruje między oknami
ty śpisz jakbyś tkwiła gdzieś w odległej galaktyce
a wybudzanie było skomplikowanym procesem