kiedy bez końca przechadzasz się po pokoju
ze zmiennym szczęściem w cudzysłowie oczywiście
wystarczasz na chwilę

to zaledwie moment krótka obietnica
w zimne deszczowe popołudnie wśród słów i rzeczy
z pozoru w ogóle niepotrzebna

zwłaszcza teraz kiedy przebudzenie
ostatnie przypływy ciepła i cała reszta podobieństw
jak dotyk który upraszcza wszystko

jednocześnie znieczula i coraz częściej sięgamy
po półśrodki albo milczenie
ponieważ tylko początek jest nieprzewidziany